Wykaz Legionistów Polskich 1914-1918

zawiera naukowo zweryfikowane informacje o Legionistach Polskich

Hozer Kazimierz

Data ostatniej modyfikacji:
05-10-2014
Część naukowa
NazwiskoHozer
Imię / ImionaKazimierz
Pseudonim"Kazek I"
Data urodzenia2-XII-1890
Miejsce urodzenia (przynależy)Bochnia, przynależny Kraków
Stopień wojskowy / nr karty / nr legitymacjipor.LP 18165
PrzydziałV baon, 5.pp LP
Imię matkiMaria z Mizerskich
Imię ojcaFranciszek
Zawódstudent agronomii
Stanżonaty
Wyznanie
SygnaturaCAW 5 pp; CAW 120.63.746; B. Wilkowicz, Powstanie i działalność POW na Ziemi Bocheńskiej w: „Studia Historyczne” R. XXIX (1986) z.4; "Strzelec" nr 25, Warszawa 19 VI 1932 s. 5; W.K.Cygan, Oficerowie Legionów Polskich. Słownik Biograficzny, t.2, s.127; ZLP wnioski odznaczeniowe funkcjonariuszy państwowych, teka 273.
Przebieg służbyUczył się w Krakowie w Szkole Realnej, potem przez rok studiował medycynę na UJ, następnie agronomię. Od 1912 r. należał do Związku Strzeleckiego, ukończył kurs podoficerski ZS. W 1914 r. służył w V baonie I Brygady LP. W listopadzie 1914 r. powierzono mu dowództwo 2.plutonu 3.komp. Przez pewien czas był zastępcą dowódcy kompanii. Awansowany na podporucznika rozkazem Komendy LP nr 135 z 2 VII 1915 roku i rozkazem NKA nr 7783, walczył w kampaniach swojego pułku aż do wycofania LP z frontu. Po kryzysie przysięgowym zaangażował się w działalność POW. Od 1 września 1917 r. był komendantem POW okręgu karpackiego. W WP od listopada 1918 , pełnił służbę w 5.pp Leg. jako dowódca kompanii. Awansowany był w tym czasie na porucznika, uczestniczył w obronie Lwowa oraz w walkach na froncie ukraińskim już jako dowódca I baonu. Brał następnie udział w wyprawie wileńskiej 1919 roku, w walkach na froncie litewsko-białoruskim, pod Dynaburgiem i ponownie na froncie ukraińskim.1 XII 1919 roku awansował do stopnia kapitana, 21 lipca 1920 roku do stopnia majora ze starszeństwem z 1 IV 1920. Od 20 września 1920 do 7 lutego 1925 r. był dowódcą 41.“suwalskiego” pułku piechoty. W 1922 r. ukończył kursy i szkolenia wojskowe: kurs informacyjny dla wyższych dowódców w Warszawie i kurs dowódców pułków i piechot dywizyjnych w Rembertowie. W lipcu 1923 r. awansował do stopnia podpułkownika. 1 października 1926 roku został dowódcą 22.pp. 1 stycznia 1929 r. awansował na pułkownika piechoty. Zmarł 9 VI 1932 po tragicznym upadku z konia podczas manewrów w Siedlcach, pochowany na Powązkach. Odznaczony KN, VM 5 klasy, orderem Polonia Restituta 4 klasy, KW 4x, francuską Legią Honorową 5 klasy i pośmiertnie Gwiazdą Rumunii 3 klasy. Jego imię nosi jedna z ulic w Suwałkach i w Siedlcach.