Wykaz Legionistów Polskich 1914-1918

zawiera naukowo zweryfikowane informacje o Legionistach Polskich

Artwiński Władysław

Data ostatniej modyfikacji:
02-08-2014
Część naukowa
NazwiskoArtwiński
Imię / ImionaWładysław
Pseudonim
Data urodzenia23-II-1892
Miejsce urodzenia (przynależy)Mińsk Litewski
Stopień wojskowy / nr karty / nr legitymacjippor.taborów LP
Przydział
Imię matkiMaria z Barkłowskich
Imię ojcaStanisław
Zawódagronom
Stanżonaty
Wyznanie
SygnaturaCAW 120.63.746; Lista Starszeństwa Oficerów Legionów Polskich, Warszawa 1917; W.K.Cygan, Oficerowie Legionów Polskich 1914 - 1917, Słownik Biograficzny t.I, A-F; K.Stepan, Prawie jak słownik, mps w MWP.
Przebieg służbyNależał do Sokoła i skautingu - był członkiem Oddziału Ćwiczebnego im. D. Chłapowskiego w Przemyślu. 14 VIII 1914 odpowiedział na rozkaz mobilizacji i po wyjściu Legionu Wschodniego ze Lwowa, przyłączył się do tej formacji. Po rozwiązaniu tego Legionu, wyraził gotowość do dalszej służby w Legionach Polskich. Otrzymał przydział do 3.szwadronu kawalerii z którym 1 X 1914 wyruszył na front karpacki. Przeniesiony wkrótce do kadry kawalerii w Nagy-Szölös, był pomocnikiem weterynarza.Od 13 I do 4 IV 1915 służył w szpitalach koni w Bustyahaza i Kołomyji. Następnie przeszedł do służby liniowej i do 9 XII 1914 był zastępcą weterynarza w 2.szwadronie kawalerii. 25 VI 1915 mianowany chorążym weterynarii, później przeniesiony do taborów. 1 IV 1916 awansowany na podporucznika taborów. Służył w dowództwie taborów LP. Ukończył kurs oficerów taborów w Warszawie (30 IV do 15 VI 1917) i dowodził majdanem źrebiąt w Starej Wsi koło Przemyśla. Pozostał w Przemyślu jako dowódca taboru sztabowego PKP zostając instruktorem szkoły ćwiczeń taborów w Ostrowcu. Prawdopodobnie od 17 XII 1917 do 21 II 1918 kierował magazynem ziemniaków, słomy i paszy. W styczniu 1918 awansował na porucznika taborów. W WP służył od 4 VI do 17 XII 1919 jako zarządca sekcji gospodarczej WP w Drohojowie. Następnie służył w DOE Lwów i Równe od 25 II do 9 V 1920 roku, oraz jako adiutant w DOE Krzemieniec (10 V - 19 VIII 1920). Awansowany 27 IX 1920 roku do stopnia rtm taborów ze starszeństwem od 1 IV 1920 i mianowany referentem przy DPG Równe. Służył po wojnie w 2.dyonie taborów. Zweryfikowany jako rtm.taborów ze starszeństwem z 1 VI 1919 roku, w 1927 przeniesiony został do kadry oficerów taborów przy Departamencie Artylerii MSWojsk. po czym przeszedł w stan spoczynku (30 IX 1928). Odznaczony m.in. KN, KW.