Wykaz Legionistów Polskich 1914-1918

zawiera naukowo zweryfikowane informacje o Legionistach Polskich

Ankerstein Feliks

Data ostatniej modyfikacji:
23-11-2014
Część naukowa
NazwiskoAnkerstein
Imię / ImionaFeliks
Pseudonim
Data urodzenia15-XI-1897
Miejsce urodzenia (przynależy)Piaski pow.Będzin
Stopień wojskowy / nr karty / nr legitymacji18208
PrzydziałBaon Uzupełniający, 1. pp LP, POW
Imię matkiJanina z d. Jankowska
Imię ojcaFeliks
Zawódmasarzysta
Stanwolny
Wyznanierzymsko-katolickie
SygnaturaCAW 1.pp LP; R.O.1923, R.O.1924, R.O.1928, R.O.1932; R.Rybka, K. Stepan, Rocznik Oficerski 1939: stan na dzień 23 marca 1939, Kraków 2006.T.Dubicki A.Suchcitz ,Oficerowie wywiadu WP i PSZ w latach 1939-1945 Słownik biograficzny, t.I, Warszawa 2009; Z. Zarzycka, Polskie działania specjalne na Górnym Śląsku:1919-1921, Warszawa 1989; M. Gałęzowski, Na wzór Berka Joselewicza. Żołnierze i oficerowie pochodzenia żydowskiego w Legionach Polskich, Warszawa 2010, s. 699.
Przebieg służbyW Legionach Polskich służył od 1 IX 1914. Początkowo przydzielony do Baonu Uzupełniającego L.Berbeckiego (do 1. I 1915) a następnie do 4.komp.III baonu 1.pp.LP. Ranny w bitwie pod Raszną był leczony w szpitalu w Kamieńsku i Pieszczanach. 3 III 1916 powrócił do do służby 1.pp LP jako sekcyjny w 2.komp. por. Sas-Kulczyckiego. 17 X 1916 został mianowany kapralem, od stycznia 1917 do 15 VII 1917 przebywał w szkole oficerskiej 1.pp Legionów Polskich. PO kryzysie przysięgowym był internowany w Szczypiornie, po zwolnieniu z obozu zaangażował się w prace POW. Był komendantem Obwodu Ząbkowice. Od listopada do początku marca 1919 był zastępcą komendanta Milicji Ludowej w Dąbrowie Górniczej. Z dniem 1 III 1919 w WP, w stopniu podchorążego służył 1.DP Litewsko-Białoruskiej (od 4 III do 30 VI 1919), skąd przeniesiony został do Białostockiego Pułku Strzelców jako dowódca kompanii i adiutant baonu. 1 I 1920 awansowany do stopnia ppor., a 1 IV 1920 na porucznika WP. Wraz z pułkiem przeszedł wojnę z bolszewikami. Był dwukrotnie ranny- 16 IV 1919 pod Baranowiczami i 29 VI 1919 pod Ordą. Od 26 X 1920 brał udział w walkach na Górnym Śląsku w Służbie Ochrony Plebiscytu na terenie powiatu tarnogórskiego. W okresie międzywojennym na różnych stanowiskach w wojsku. W 1926 skierowany został do KOP a w X 1929 do służby w Oddziale II Sztabu Głównego. Był współzałożycielem konspiracyjnej organizacji „Komitet Siedmiu", „K-7" (17 IX 1935) nastawionej na pozyskiwanie młodzieży polonijnej z krajów ościennych i przygotowanie jej pod względem dywersyjnym na wypadek wojny.W roku 1935 wraz z kpt. Edmundem Charaszkiewiczem, szefem Ekspozytury O II Nr 2, zorganizowali konspiracyjną „Grupę Zygmunt" na terenie WM Gdańska. Jej dziełem była obrona Poczty Gdańskiej we wrześniu 1939. Kolejnym zadaniem było przygotowanie dywersji na odcinku słowackim i czeskim (1938-1939). 18 IX 1939 przekroczył w Kutach granicą z Rumunią, przedostał się do Francji, a 25 VI 1940 do Wielkiej Brytanii. Przez krótki czas (do 1 I 1942) dowodził kompanią w 3.BKStrz. Następnie prowadził działalność szkoleniową. 9 IX 1946 zaciągnął się do PKPR, skąd został zwolniony 8 IX 1948. Po wojnie pozostał w Wielkiej Brytanii, zmarł w końcu stycznia w 1955, pochowany 2 II 1955 na cm. St. Marys Kensal Rise w Londynie. Odznaczony m.in.VM V klasy, Krzyż na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi I klasy.