Wykaz Legionistów Polskich 1914-1918

zawiera naukowo zweryfikowane informacje o Legionistach Polskich

Dłużniakiewicz Janusz

Data ostatniej modyfikacji:
29-08-2014
Część naukowa
NazwiskoDłużniakiewicz
Imię / ImionaJanusz
Pseudonim"Sęp"
Data urodzenia1-X-1888
Miejsce urodzenia (przynależy)Wacławów pow.Turek
Stopień wojskowy / nr karty / nr legitymacji
Przydział1.Kompania Kadrowa, V baon 1.pp LP, POW
Imię matkiHalina z d.Golcz
Imię ojcaZygmunt
Zawódstudent uniwersytetu
Stan
Wyznanierzymsko-katolickie
SygnaturaCAW 120.63.1028 CAW 120.63.746; PSB t.V (1939-1946); Lista Starszeństwa oficerów Legionów Polskich, Warszawa 1917; T.Kasprzycki, Kartki z dziennika oficera I Brygady, Warszawa 1934; J.Majchrowski, Pierwsza Kompania kadrowa. Portret Oddziału, Kraków 2002; F.Sławoj-Składkowski, Beniaminów 1917-1918, Warszawa 1935; R.O.1923; R.O.1924; R.O.1928; R.O.1932.
Przebieg służbyUczęszczał do Szkoły Realnej w Kaliszu. Uczestniczył w strajku szkolnym 1905 roku. Potem kontynuował edukacje w polskiej Szkole Handlowej w Kaliszu, gdzie w 1908 zdał maturę.Jesienią tego roku wyjechał na studia do Fryburga, był tam jednym z liderów "Filarecji" a od 1910 ZWC i następnie ZS. Był komendantem oddziału fryburskiego ZS. Ukończył kurs oficerski organizacji. 3 VIII 1914 przydzielony został do 1.Kompanii Kadrowej, z którą 6 VIII wyruszył w kierunku Michałowic. 9 X 1914 mianowany ppor.LP. W lutym 1915 roku objął dowództwo 4.plutonu 1.komp. V baonu. 19 V 1915 został ranny pod Kozinkiem. 2 VII tego roku awansowany na por.piech., po awansie dowodził plutonem w III baonie 1.pp LP. Po wycofaniu Legionów w okolice Baranowicz, przeszedł do pracy w POW (XI 1916). Objął obowiązki komendanta placu w Warszawie a następnie komendę okręgu łomżyńskiego. 23 VII 1917, a więc nazajutrz po aresztowaniu Piłsudskiego i Sosnkowskiego został przez Niemców zatrzymany. Po okresie pobytu w Beniaminowie, został przewieziony do Werl w Niemczech. Wolność odzyskał w połowie października 1918. Po powrocie do Lublina uczestniczył w rozbrajaniu Austriaków. Potem służył w 23.pp, w sierpniu 1919 dowodził baonem 3.pp Leg. W sierpniu 1920 dowodził baonem w 11.pp. Po wojnie zweryfikowany w stopniu mjr.piech. ze starszeństwem z 1 VI 1919. W 1922 był dowódcą baonu w 28.pp, po czym przeniesiony został do 1.pp Leg, gdzie pełnił obowiązki zastępcy dowódcy pułku (1923-1926). 15 VIII 1924 awansowany na ppłk.piech., 1 I 1930 na płk.piech. Od 3 XI 1926 dowodził 33.pp, od 31 III 1930 roku dowodził 2.psp. Utonął podczas wycieczki kajakowej na Sanie pod Przemyślem (19 X 1932). Pochowany na Powązkach. Odznaczony VM 5.klasy, KN, KW 2x.