Wykaz Legionistów Polskich 1914-1918

zawiera naukowo zweryfikowane informacje o Legionistach Polskich

Bucior Wojciech

Data ostatniej modyfikacji:
22-10-2014
Część naukowa
NazwiskoBucior
Imię / ImionaWojciech
Pseudonim"Kunigas"
Data urodzenia15-IV-1889
Miejsce urodzenia (przynależy)Jędrzejów k.Kielc
Stopień wojskowy / nr karty / nr legitymacjichor.tab.
PrzydziałII baon LP; 2.szwadron kaw.LP
Imię matkiFranciszka
Imię ojcaWawrzyniec
Zawód
Stan
Wyznanie
SygnaturaH.Bagiński, U podstaw organizacji Wojska Polskiego 1908-1914, Warszawa 1935; Lista Starszeństwa oficerów Legionów Polskich, Warszawa 1917; Spis ewidencyjny byłych żołnierzy 1 Pułku Ułanów Polskich Beliny im.Józefa Piłsudskiego, „Beliniak”, nr 12, Londyn 2 VIII 1962; W.K.Cygan, Oficerowie Legionów Polskich 1914-1917. Słownik Biograficzny, t.I, A-F; R.O.1923; R.O.1924; R.O.Rez.1934.
Przebieg służbyUkończył 8 semestrów studiów geodezyjnych na Politechnice Lwowskiej. W 1910 odbył jednoroczna obowiązkową służbę wojskową w armii carskiej. Po powrocie związał się z "Zarzewiem". 2 VIII 1914 zgłosił się do oddziałów strzeleckich. Służył początkowo w II baonie, a w drugiej połowie września przeszedł do oddziału kawalerii W.Beliny-Prażmowskiego. W 1915 był wachmistrzem w 2.szwadronie, potem służył w taborach. 1 IV 1917 mianowany chor.tab.. Po kryzysie przysięgowym zwolniony z LP i internowany w Beniaminowie. W marcu 1918 został zwolniony. Od 1 XI 1918 w WP, początkowo jako por.tab w DOGen.Lwów, a następnie jako referent wojsk taborowych w dowództwie Frontu Wołyńskiego a następnie w 1.Armii WP. Na podobnym stanowisku służył w dowództwie 2.Armii WP, gdzie został zastępcą dowódcy taborów tej armii. 27 VIII 1920 awansowany do stopnia rt.tab. ze starszeństwem z 1 IV 1920. Po wojnie zweryfikowany jako kpt.tab. ze starszeństwem z 1 VI 1919. Służył w 6 Dyonie Taborów, następnie jako kierownik referatu taborowego w 6 Okręgowym Szefostwie Artylerii i Uzbrojenia we Lwowie. 1 I 1928 awansowany na mjr.tab. kierownik referatu taborowego w Szefostwie Intendentury DOK VI we Lwowie. od 28 I 1931 komendant kadry 6.Dyonu Taborów. 1 IV 1935 przeniesiony na półroczną praktykę do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, a 30 IX tego roku przeniesiony w stan spoczynku. Po opuszczeniu szeregów wojskowych został starostą w Trembowli a następnie w Sanoku. 17 IX 1939 aresztowany przez Sowietów, wiosną 1940 zamordowany na terenie Ukrainy. Odznaczony VM 5.klasy, KN, KW, Złotym Krzyżem Zasługi.