Wykaz Legionistów Polskich 1914-1918

zawiera naukowo zweryfikowane informacje o Legionistach Polskich

Bursa Gwido Mieczysław

Data ostatniej modyfikacji:
03-09-2014
Część naukowa
NazwiskoBursa
Imię / ImionaGwido Mieczysław
Pseudonim
Data urodzenia11-V-1897
Miejsce urodzenia (przynależy)Bukowsko pow.Sanok, przynależny Złoczów
Stopień wojskowy / nr karty / nr legitymacji
PrzydziałI baon 2.pp, II Brygada LP
Imię matkiLeokadia
Imię ojca
Zawóduczeń szkoły handlowej
Stan
Wyznanie
SygnaturaCAW 120.63.746, CAW I.120.63.263; Lista Starszeństwa oficerów Legionów Polskich, Warszawa 1917; W.K.Cygan, Oficerowie Legionów Polskich 1914-1917. Słownik Biograficzny, t.I, A-F; K.Stepan, Prawie jak słownik.; T.Malinowski, M.Szumański, 2 Pułk Piechoty Legionów Polskich, Warszawa 1939, s.482; R.O.1923; R.O.1924; "Polska Zbrojna", Warszawa, nr 14, 14 I 1925.
Przebieg służbyPo ukończeniu gimnazjum uczył się w Wyższej Szkole Handlowej w Krakowie. Do LP wstąpił 16 VIII 1914. Walczył w Karpatach Wschodnich, ranny pod Mołotkowem (30 X 1914). Po zakończeniu kuracji wstąpił do Szkoły Podchorążych w Krakowie, przeniesionej następnie do Jabłonkowa i Marmaros-Sziget. Po jej ukończeniu przydzielony do I baonu 2.pp LP i 26 V 1915 mianowany chor.piech. W listopadzie 1915 ranny, leczył się dłuższy czas w Krakowie. Po 22 II 1916 przeniesiony do Baonu Uzupełniającego nr III przy Komendzie Grupy LP i 11 kwietnia 1916 awansowany na ppor.piech. ze starszeństwem z 1 IV tego roku (XI ranga, rozkaz NKA nr 7783 z 11 IV 1916). Potem na powrót w 2.pp LP aż do rozwiązania Legionów. Po kryzysie przysięgowym służył w PKP. Udało mu sie przejść na drugą strone frontu pod Rarańczą (15-16 II 1918) i zasilić szeregi II Korpusu Polskiego. Po klęsce pod Kaniowem (11 V 1918) udało mu się przedostać do Kubania, gdzie wstąpił do 4.DS gen.L.Żeligowskiego. Po powrocie Dywizji do kraju przydzielony zrazu do 2.pp Leg., a następnie do 33.pp. Po wojnie polsko – bolszewickiej w III baonie 33 pp w Łomży.Awansowany podczas wojny z bolszewikami do stopnia kpt.piech. ze starszeństwem z 1 IV 1920. We wspomnianym pułku służył aż do śmierci. Tuż po utworzeniu KOP, został dowódcą VII baonu KOP w Hołubiczach (lub Hołubinach). Zabity przez szaleńca 30 XII 1924, pochowany został w Łomży.