Wykaz Legionistów Polskich 1914-1918

zawiera naukowo zweryfikowane informacje o Legionistach Polskich

Abram Adolf

Data ostatniej modyfikacji:
06-01-2015
Część naukowa
NazwiskoAbram
Imię / ImionaAdolf
Pseudonim
Data urodzenia24 - XII - 1894
Miejsce urodzenia (przynależy)Demnia Wyżna pow. Sokal
Stopień wojskowy / nr karty / nr legitymacji
Przydział1. pp LP, 1. p.art. LP
Imię matkiFilipina z d. Saling
Imię ojcaAdolf
Zawód
Stan
Wyznanie
SygnaturaA. Holiczenko, Żołnierz tajnego frontu. Lista imienna KN 3 POW-Wschód 1914-1921, Olsztyn 2012; Żydzi bojownicy o niepodległość Polski (reprint), Warszawa 2002, s. 173 Marek Gałęzowski, Wierni Polsce. Ludzie konspiracji piłsudczykowskiej 1939-1947, LTW, Warszawa 2005, s.5-13; M. Gałęzowski, Na wzór Berka Joselewicza. Żołnierze i oficerowie pochodzenia żydowskiego w Legionach Polskich, Warszawa 2010, s. 698; AAN, ZLP Wnioski awansowe b. Legionistów - funkcjonariuszy państwowych, teka 170.
Przebieg służbyUrodził się 24 XII 1894 w rodzinie pochodzenia niemieckiego Adolfa i Filipiny z d. Saling. Uczęszczał do szkoły realnej w Stanisławowie, a następnie do gimnazjum Polskiego w Wiedniu, gdzie w grudniu 1912 zdał maturę i przez jeden semestr studiował w tamtejszej Wyższej Szkole Rolniczej. Od 1912 należał do Związku Strzeleckiego w Stanisławowie. 24 VIII 1914 wstąpił do Legionu Wschodniego, a po jego rozwiązaniu - do Legionów Polskich. Od września służył jako sekcyjny w baonie uzupełniającym 1.pp. Od października 1914 został dowódcą działonu w 4. baterii, a następnie w baterii haubic 1. pułku artylerii Legionów. Brał udział w bitwach pod Krzywopłotami, Limanową, Konarami. W czerwcu 1915 ponownie przydzielono go do baonu uzupełniającego. W 1915 chorował i najprawdopodobniej przez pewien czas przebywał w Domu Uzdrowieńców w Kamieńsku. W listopadzie 1915 wrócił do 1. pułku artylerii w stopniu ogniomistrza. Początkowo dowodził 6. baterią, a od maja 1916 pełnił funkcję oficera wywiadowczego w 2. baterii haubic. Uczestniczył w walkach na Wołyniu. Był członkiem rady żołnierskiej 1. p.art.. Od stycznia do lutego 1917 uczęszczał na kurs artylerii aspirantów oficerskich w Rembertowie, po czym wrócił do służby w 1. p.art. Po kryzysie przysięgowym został wcielony do armii austriackiej, ale z powodu ciężkiej choroby rozpoczął służbę dopiero w listopadzie 1917. Od 15 I 1918 przebywał w oficerskiej szkole artylerii w Pozsany (pol. Pożoń, także Preszburg, dziś Bratysława) na Węgrzech, którą ukończył l V 1918 w stopniu chorążego. Następnie skierowano go na urlop w celu kontynuowania studiów. Nie podjął ich jednak. 4 V 1918 udał się potajemnie, z polecenia płk E. Śmigłego-Rydza, do Kijowa, gdzie wstąpił do POW. Awansowany do stopnia podporucznika, został przydzielony do 2. p.art.c. Od 20 VII 1919 był sekretarzem, a następnie referentem sekcji amunicyjnej Departamentu Artylerii MSWojsk. W czerwcu 1920 wrócił do 1. p.aart. jako dowódca baterii. W lipcu 1920 awansował do stopnia kapitana. Od lipca do sierpnia służył w 3. p.art., a od września 1920 do grudnia 1920 ponownie w 1. p.art. jako pierwszy oficer, a później dowódca 9. baterii. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Odznaczył się męstwem w bojach pod wsią Zelwa, podczas akcji na Sejny 22 IX oraz przy przejściu toru kolejowego między Stołpcami a Horodzieją 3 X 1920. l V 1922, kiedy na własną prośbę został przeniesiony do rezerwy. Pozostał oficerem rez. 1. pa. 26 IV 1928 przeniesiono go do 8. pal. Po przejściu do rezerwy początkowo pracował na roli jako osadnik wojskowy, Współpracował z BBWR, w czasie kampanii wyborczej 1928 W czasie okupacji mieszkał w Warszawie pod przybranym nazwiskiem Władysław Jaworski. W konspiracji działał w SZP od początku jej istnienia, a później w ZWZ, brał udział w powstaniu w cywilnej służbie pomocniczej. Po upadku powstania został wywieziony do obozu w Pruszkowie, a następnie do Niemiec. Po zakończeniu wojny przebywał początkowo w Mannheim, W 1947 wyjechał do USA, zamieszkał w Nowym Jorku, a następnie w Andes, w górach Catskill, w stanie Nowy Jork, gdzie pracował fizycznie. Utrzymywał przyjacielskie kontakty z gen. Wincentym Kowalskim, Adamem Kocem oraz Leonem i Stefanią Mitkiewiczami, a także z niektórymi z dawnych wychowanków w Polsce. Zmarł 17 III 1969 w Nowym Jorku na nowotwór. Został pochowany w Andes. Ostatnią wolą dom w Andes i sumę 10 tyś. dolarów zapisał Instytutowi J.Piłsudskiego w Nowym Jorku Był odznaczony: Krzyżem Niepodległości z Mieczami, Virtuti Militari 5 kl., Krzyżem Walecznych (4x).
Zgłoś uwagiZgłoś uwagi Przesłane materiały zostaną poddane weryfikacji historycznej
Mapa
Znaczniki związane z legionistą: Abram Adolf
/ lub kliknij na mapie aby dodać znacznik
Wpisy użytkowników
Administrator nie ponosi odpowiedzialności za treści i materiały zamieszczane przez Użytkowników na ich wyłączną odpowiedzialność i nie gwarantuje poprawności merytorycznej i językowej treści dodawanych do Części Społecznościowej Wykazu. Administrator nie ponosi odpowiedzialności za poglądy i opinie użytkowników zawarte we wprowadzonych przez nich treściach. Materiały i treści zamieszczane przez Użytkowników odzwierciedlają poglądy i opinie Użytkownika i nie mogą być traktowane jako poglądy i opinie Administratora.

Znaczniki na mapie związane z tym legionistą

Miejsce pochówku zobacz na mapie >>
Miejsce urodzenia zobacz na mapie >>
Miejsce pochówku zobacz na mapie >>
Miejsce śmierci zobacz na mapie >>
Pokazuj podpowiedzi