Wykaz Legionistów Polskich 1914-1918

zawiera naukowo zweryfikowane informacje o Legionistach Polskich

Argasiński Tadeusz

Data ostatniej modyfikacji:
08-01-2015
Część naukowa
NazwiskoArgasiński
Imię / ImionaTadeusz
Pseudonim
Data urodzenia12-VI-1892
Miejsce urodzenia (przynależy)Pomorzany pow. Zborów
Stopień wojskowy / nr karty / nr legitymacjichor łączności
Przydział1. pp LP, 2. p.uł. LP
Imię matkiMaria
Imię ojcaJan
Zawódstudent wydziału chemicznego Politechniki Lwowskiej
Stanżonaty z Anną Wędziagolską
Wyznanie
SygnaturaOss.15812 I/1; Lista Starszeństwa Oficerów Legionów Polskich, Warszawa 1917; W.K. Cygan, Oficerowie Legionów Polskich 1914 - 1917, Słownik Biograficzny t.I, A-F; AAN, ZLP Wnioski awansowe b. Legionistów - funkcjonariuszy państwowych, teka 170.
Przebieg służbyOd 1910 należał do ZS we Lwowie oraz w Brzeżanach. Po ogłoszeniu mobilizacji wyruszył 4 VIII 1914 w oddziale T. Marescha z Brzeżan do Krakowa. Służył w 1.pp LP. 1 I 1917 otrzymał stopień chorążego łączności i dowodził plutonem. Po kryzysie przysięgowym służył od 9 IX do 28 X 1917 jako oficer techniczny w dowództwie PKP, a następnie dowodził plutonem łącznościowym w 2. p.uł. Po przejściu II Brygady przez front pod Rarańczą został internowany w Bustyahaza (do 30 IV 1918). Wcielony do armii austriackiej służył w 14 pułku dragonów i walczył na froncie włoskim.Po powrocie do kraju zorganizował transport Polaków z Lublany do Krakowa. Po awansie na podporucznika łączności od 28 XI 1918 do 10 III 1919 służył w 2.Szwoleżerów Rokitniańskich. Przeniesiony następnie do tworzonej 2. a potem 1.DP Leg.jako szef łączności i dowódca 1 komp. telegraficznej. Brał udział w wyprawie wileńskiej (1919)i działaniach na froncie litewsko-białoruskim. 26 VIII 1919 otrzymał awans na porucznika łączności i jako szef łączności GO gen. E.Rydza-Śmigłego uczestniczył między 20 X 1919 a 2 V 1920 w kampanii łotewskiej. Od 3 V do 13 IX 1920 był szefem łączności 3.Armii. Awansowany 9 IX na kapitana łączności ze starszeństwem o 1 IV sprawował funkcję szefa wydziału organizacyjnego w szefostwie łączności Naczelnego Dowództwa (14 IX - 14 XI), a potem w ekspozyturze MSWojsk. Po zakończeniu wojny od 1 IV 1921 do 4 V 1927 kierował referatem III w Departamencie II (potem VI) MSWojsk. (Wydział Wojsk łączności). Zweryfikowany jako major ze starszeństwem z 1 VI 1919, awansował na płk łączności 15 VIII 1924. Od 5 V 1927 do 1 V 1929 dowodził pułkiem radiotelegraficznym, następnie od 2 V do 31 XII 1932 2.Grupą Łączności.Uczestniczył jako słuchacz w kursie informacyjnym dla oficerów sztabowych łączności przy Ministerstwie Poczt i Telegrafów. Był przejściowo (2 IV - 1 VI 1932) przydzielony do I Wiceministra Spraw Wojskowych. Od 1 I 1935 do 30 IX 1939 był wiceministrem Poczt i Telegrafów. 17 IX 1939 przekroczył granicę rumuńską. Zmarł w 1978 w Krakowie. Odznaczony m.in. VM 5 klasy, KN, Orderem Polonia Restituta 2 i 4 klasy, KW, złotym Krzyżem Zasługi.