Wykaz Legionistów Polskich 1914-1918

zawiera naukowo zweryfikowane informacje o Legionistach Polskich

Wodzinowski Wincenty

Data ostatniej modyfikacji:
19-05-2014
Część naukowa
NazwiskoWodzinowski
Imię / ImionaWincenty
Pseudonim
Data urodzenia1866
Miejsce urodzenia (przynależy)Igołomia k.Krakowa
Stopień wojskowy / nr karty / nr legitymacjiChorąży LP
PrzydziałSztab Komendy LP, Krajowy Inspektorat Zaciągu
Imię matki
Imię ojca
ZawódArtysta-malarz
Stan
Wyznanie
SygnaturaCAW 120.63.746; Lista Starszeństwa Oficerów Legionów Polskich, Warszawa 1917; W.Milewska, M.Zientara, Sztuka Legionów i jej twórcy 1914-1918, Kraków 1999; W.Wyganowska Sztuka Legionów Polskich 1914-1918,Warszawa 1994; A.Krasicki, Dzienniki z Kampanii rosyjskiej 1914-916,Warszawa 1988; Katalog 98 Aukcji Antykwarycznej Rara Avis, Kraków 25 II 2012, gdzie pod poz.297 fotografie Wodzinowskiego, stanowiące wzór dla obrazów które malował.
Przebieg służbyW l.1880-1881 uczył się w Klasie Rysunkowej w Warszawie u Wojciecha Gersona, kontynuował studia w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie u Izydora Jabłońskiego, Jana Matejki, Floriana Cynka i Leopolda Löffera (1881-1889). W 1889 r.wyjechał do Monachium do pracowni Aleksandra Wagnera. W 1892 r. powrócił do kraju i osiadł w Swoszowicach pod Krakowem. Od 1910 r. był aktywnym członkiem, prezesem i finansowym sponsorem „Sokoła” w Podgórzu. W sierpniu 1914 zorganizował 400-osobowy, w pełni umundurowany i wyposażony oddział Sokołów dla LP. Po wyprawieniu go na front, kontynuował werbunek, pracując w komisji rekrutacyjnej DW NKN. W 1915 r. w ślad za swoim 15 letnim synem Andrzejem, zgłosił się do służby w Legionach. Przydzielono go w stopniu tytularnego chorążego do Sztabu Komendy, w charakterze malarza wojennego. W lipcu 1915 r. wraz z Komendą LP znalazł się na froncie. Zasłynął jako projektant kaplicy w Dywizyjnym Zakładzie Sanitarnym, uznanej za najokazalszy i najpiękniejszy obiekt sakralnej architektury wojennej na Wołyniu. Artysta uwiecznił ją w obrazie „Kaplica w zakładzie sanitarnym w Wołczecku”. Portretował m.in. gen.Trzaska-Durskiego, gen.Stanisława Puchalskiego, płk Edwarda Śmigłego-Rydza, ppłk Kazimierza Sosnkowskiego, ppłk Bolesława Roję, malarza Jana Rembowskiego i poetę Józefa Maczkę. Swój „okopowy” dorobek zaprezentował w cyklu „Zabici i ranni 6 lipca nad Styrem” w krakowskim Pałacu Sztuki (IX 1916). 1 XI 1916 roku uzyskał awans na chorążego z przyiałem do Krajowego Inspektoratu Zaciągu. Do kryzysu przysięgowego przywal w Warszawie, potem znalazł się wraz z częścią PKP w Przemyślu. Po przejściu II Brygady przez front pod Rarańczą (15-16 II 1918) został internowany przez Austriaków. W WP zweryfikowany jako porucznik, po wojnie 1920 roku zwolniony ze służby wojskowej. Kontynuował pracę artystyczną do śmierci w 1940 roku. Odznaczony KN i KW. Wacława Milewska, Maria Zientara, Sztuka Legionów i jej twórcy 1914-1918, Kraków 1999; W. Wyganowska Sztuka Legionów Polskich 1914-1918,Warszawa 1994; August Krasicki, Dzienniki z Kampanii rosyjskiej 1914-916,Warszawa 1988; Wiktor K. Cygan, Oficerowie Legionów Polskich 1914-1917. Słownik Biograficzny, Warszawa 2006 r. Alina Jurkiewicz-Zejdowska, Wincenty Wodzinowski, w: I Będzie Wolna Polska.Sztuka Legionów Polskich Wodzinowski Wincenty (1866-1940) Urodził się w Igołomni k. Miechowa, w latach 1880-1881 uczył się w Klasie Rysunkowej w Warszawie u Wojciecha Gersona. Kontynuował studia pomiędzy 1881-1889 r. w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie u Izydora Jabłońskiego, Jana Matejki, Floriana Cynka i Leopolda Löffera. W 1889 r.wyjechał do Monachium, gdzie kontynuował naukę u Aleksandra Wagnera. W 1892 r. powrócił do kraju i osiadł w Swoszowicach pod Krakowem. Od 1910 r. był aktywnym członkiem i prezesem „Sokoła” w Podgórzu. W 1914 r. podczas akcji mobilizacyjnej do Legionów Polskich zorganizował spośród Sokołów 400 osobowy, w pełni umundurowany i wyposażony oddział. Po wyprawieniu go na front, kontynuował werbunek, pracując w komisji rekrutacyjnej Departamentu Wojskowego NKN. W 1915 r. w ślad za swoim 15 letnim synem Andrzejem, zgłosił się do służby w Legionach. Przydzielono go w stopniu chorążego do Sztabu Komendy, w charakterze malarza wojennego. W lipcu 1915 r. wraz z Komendą Legionów znalazł się na froncie. Zasłynął jako projektant kaplicy w Dywizyjnym Zakładzie Sanitarnym, uznanej za najokazalszy i najpiękniejszy obiekt sakralnej architektury wojennej na Wołyniu. Artysta uwiecznił ją w obrazie „Kaplica w zakładzie sanitarnym w Wołczecku”. Portretował m.in. Gen.Trzaska-Durskiego, gen.Stanisława Puchalskiego, płk Edwarda Śmigłego-Rydza, ppłk Kazimierza Sosnkowskiego, ppłk Bolesława Roję, Jana Rembowskiego, Józefa Maczkę i wielu innych. Swój „okopowy” dorobek zaprezentował w cyklu „Zabici i ranni 6 lipca nad Styrem” w krakowskim Pałacu Sztuki, (wrzesień 1916). 1 XI 1916 roku uzyskał awans na stopień chorążego w Krajowym Inspektoracie Zaciągu. Do kryzysu przysięgowego przywal w Warszawie, potem znalazł się wraz z częścią PKP w Przemyślu. Po przejściu II Brygady przez front pod Rarańczą (15-16 II 1918) został internowany przez Austriaków. W WP zweryfikowany jako porucznik, po wojnie 1920 roku zwolniony ze służby wojskowej. Kontynuował pracę artystyczną do śmierci w 1940 roku. Odznaczony KN i KW. Wacława Milewska, Maria Zientara, Sztuka Legionów i jej twórcy 1914-1918, Kraków 1999; W. Wyganowska Sztuka Legionów Polskich 1914-1918,Warszawa 1994; August Krasicki, Dzienniki z Kampanii rosyjskiej 1914-916,Warszawa 1988; Wiktor K. Cygan, Oficerowie Legionów Polskich 1914-1917. Słownik Biograficzny, Warszawa 2006 r. Alina Jurkiewicz-Zejdowska, Wincenty Wodzinowski, w: I Będzie Wolna Polska.Sztuka Legionów Polskich