Wykaz Legionistów Polskich 1914-1918

zawiera naukowo zweryfikowane informacje o Legionistach Polskich

Tokarzewski-Karaszewicz Michał

Data ostatniej modyfikacji:
04-01-2018
Część naukowa
NazwiskoTokarzewski-Karaszewicz
Imię / ImionaMichał
PseudonimKarasiewicz
Data urodzenia21 - XII - 1892
Miejsce urodzenia (przynależy)Lwów
Stopień wojskowy / nr karty / nr legitymacjiKpt.LP
Przydział1.pp LP, 5.pp LP, 6.pp LP
Imię matkiHelena z d. Lerch de Lerchensfeld
Imię ojcaBolesław, urzędnik podatkowy w Namiestnictwie
Zawód
Stanżonaty od X 1914 roku Antoniną Julią Kondzioł
Wyznanie
SygnaturaCAW 120.63.746; CAW 120.63.1028; IJP NY Teka gen.M.Tokarzewskiego - Karaszewicza; Lista Starszeństwa Oficerów Legionów Polskich, Warszawa 1917; R.O.1923, R.O.1924; R.O.1928; R.O.1932; R.O.1939; D.Bargiełowski, Po trzykroć Pierwszy, t.1-3, Rytm, Warszawa; Małopolski Słownik Biograficzny Uczestników Działań Niepodległościowych, t. 1, Kraków 1997, s. 26-33; M.Ney-Krwawicz, Dowódcy Armii Krajowej, Warszawa 2009, s.11-63.
Przebieg służbyUczył się w gimnazjum realnym w Drohobyczu, gdzie w 1911 r. zdał maturę, potem rozpoczął studia prawnicze na UJK we Lwowie, a w 1913 r. medyczne na UJ. Od 1 X 1911 należał do ZWC i ZS. Używał wówczas pseudonimu „Karasiewicz”. Komendant ZS w Samborze i Drohobyczu. W 1913 r. ukończył kurs oficerski w Stróży, po którym przeniesiono go na stanowisko inspektora i dowódcy kompanii Krakowskiego Okręgu ZS, a tuż przed wybuchem wojny do Warszawy, na stanowisko inspektora ZS. Od 15 VIII 1914 roku dowodził V baonem 1.pp. 29 IX 1914 roku mianowany porucznikiem, 5 III 1915 roku kapitanem (według nominacji Piłsudskiego kpt. z dniem 9 X 1914 r.), 24 października 1914 r., w bitwie pod Laskami, został ranny. Po krótkiej rekonwalescencji objął dowództwo I baonu 5.pp. W roku 1915 był komendantem placu w Sandomierzu, a w połowie czerwca 1916 r. objął dowództwo III baonu 6.pp III Brygady. Jednak już 2 lipca 1916 r., za naszycie odznak I Brygady, wydalono go z 6.pp i odesłano z powrotem do I Brygady. Objął tam 9 lipca 1916 r. dowództwo II baonu 5.pp. Po kryzysie przysięgowym, wraz z legionistami z Galicji odmawiającymi złożenia przysięgi, przyjechał do Przemyśla. Tutaj został uwięziony przez Austriaków, wkrótce jednak zwolniono go i przydzielono do 80.pp. Ze względu na zły stan zdrowia (komplikacje po zranieniu płuca w 1914 r.) przebywał w szpitalu w Bielsku i do pułku nie dotarł. W grudniu 1917 r. rozpoczął pracę w POW i został jej nominalnym komendantem w Lublinie. W kwietniu 1918 roku z ramienia POW, wyjechał na Ukrainę do III Korpusu Polskiego, a stamtąd do Moskwy, gdzie działał w Wydziale Mobilizacyjnym, trudniącym się przerzutem polskich wojskowych na Murmań. Do WP wstąpił 1 XI 1918 r. w Krakowie. 13 XI objął w Przemyślu kombinowanej Grupy z którą 19 XI wyruszył na odsiecz Lwowa, wkraczając do miasta 22-go tego miesiąca. W kwietniu 1919 dowodził brygadą 1.DP Leg.w Wyprawie Wileńskiej, walczył następnie w kampanii jesienno-zimowej w rejonie Dźwińska. Zweryfikowany jako płk ze starszeństwem z 1 VI 1919 roku, od VI 1920 dowodził I.Brygadą Rezerwową w odwrocie wojsk polskich z Kijowa. Po zakończeniu działań wojennych został mianowany zastępcą Inspektora i Szefa Departamentu Piechoty MSWojsk. 15 VIII 1924 r. został mianowany gen.bryg. i dowódcą 19.DP w Wilnie. W kampanii wrześniowej 1939 r. był początkowo dowódcą etapów Armii „Pomorze”, następnie połączonych Armii „Poznań” i „Pomorze”. Od 12 września 1939 r. dowodził GO swego imienia. Osłaniał od północy oddziały walczące nad Bzurą. Po dotarciu do Warszawy, został mianowany zastępcą gen.Juliusza Rómmla. a po uzyskaniu od niego pełnomocnictw, utworzył Służbę Zwycięstwu Polsce. Mianowany przez Naczelnego Wodza komendantem ZWZ we Lwowie, został przy próbie przekroczenia Sanu aresztowany (6 III 1940). Nie rozpoznany, został osadzony w więzieniu w Dniepropietrowsku. Jesienią 1940 r. skazany na 5 lat za nielegalne przekroczenie granicy. W łagrze pod Archangielskiem został zidentyfikowany, i przewieziony na Łubiankę. Otrzymał propozycję objęcia dowództwa nad całością konspiracji, pod kontrolą Moskwy, ale stanowczo odmówił współpracy. Wolność odzyskał na mocy układu Sikorski-Majski. Wstąpił do organizującej się w ZSRR Armii Polskiej. W sierpniu 1941 r. został wyznaczony na stanowisko dowódcy 6.DP w Tockoje. 6 III 1943 r. mianowano go zastępcą dowódcy Armii Polskiej na Wschodzie. Był już wtedy gen.dyw.WP. Po demobilizacji osiedlił się w Wielkiej Brytanii. Od 1948 r. pracował fizycznie. Opowiedział się za ośrodkiem prezydenckim i przeciwko Akcji Zjednoczeniowej gen.K.Sosnkowskiego (1952-1956). 12 VIII 1954 r. mianowany przez prezydenta A.Zaleskiego Generalnym Inspektorem Sił Zbrojnych i ministrem obrony. 19 III 1964 r. awansowano go do stopnia generała broni. W maju 1964 r. wyjechał na leczenie do Maroka. Zmarł 22 V 1964 r. w Casablance. Pochowany został na cmentarzu Brompton w Londynie, skąd we wrześniu 1992 ekshumowano jego prochy i przeniesiono na cmentarz Powązkowski w Warszawie. Odznaczony Orderem Orła Białego (pośmiertnie - 1964), VM 2.klasy, KN z Mieczami (1932), Polonią Restituta 3 klasy, KW 4x, francuską Legią Honorową 5 klasy i innymi polskimi i obcymi odznaczeniami.
Zgłoś uwagiZgłoś uwagi Przesłane materiały zostaną poddane weryfikacji historycznej
Mapa
Znaczniki związane z legionistą: Tokarzewski-Karaszewicz Michał
/ lub kliknij na mapie aby dodać znacznik
Wpisy użytkowników
Administrator nie ponosi odpowiedzialności za treści i materiały zamieszczane przez Użytkowników na ich wyłączną odpowiedzialność i nie gwarantuje poprawności merytorycznej i językowej treści dodawanych do Części Społecznościowej Wykazu. Administrator nie ponosi odpowiedzialności za poglądy i opinie użytkowników zawarte we wprowadzonych przez nich treściach. Materiały i treści zamieszczane przez Użytkowników odzwierciedlają poglądy i opinie Użytkownika i nie mogą być traktowane jako poglądy i opinie Administratora.
Galeria
Rozkaz oficerski przenoszący Michała Tokarzewskiego z powrotem do I Brygady (2.7.1916 r.)
Skan zaczerpnięty z dokumentów udostępnionych on-line przez Centralne Archiwum Wojskowe, sygn. I.120.1 (http://caw.wp.mil.pl/plik/file/legiony_polskie/i_120_1/I_120_1_1.pdf).
Rozkaz oficerski upominający z powodu nie nałożenia właściwych dla 6 p.p. odznak (27.6.1916 r.)
Skan zaczerpnięty z dokumentów udostępnionych on-line przez Centralne Archiwum Wojskowe, sygn. I.120.1 (http://caw.wp.mil.pl/plik/file/legiony_polskie/i_120_1/I_120_1_1.pdf).
Fotografia portretowa (między 1914 a 1917 r.)
Źródło: Wacław Lipiński, Eugeniusz Quirini: Album Legjonów Polskich. Wydawca: Główna Księgarnia Wojskowa, Warszawa 1933; s. 320
Pokazuj podpowiedzi