Wykaz Legionistów Polskich 1914-1918

zawiera naukowo zweryfikowane informacje o Legionistach Polskich

Śmigla Jan

Data ostatniej modyfikacji:
31-05-2014
Część naukowa
NazwiskoŚmigla
Imię / ImionaJan
Pseudonim"Kruk"
Data urodzenia17-V-1895
Miejsce urodzenia (przynależy)Wiśniowa pow.Wieliczka, przynależny Raciechowice, Dobczyce
Stopień wojskowy / nr karty / nr legitymacji17419
Przydział
Imię matkiAnna z d.Grabowska
Imię ojcaJakób, rolnik
Zawódabsolwent gimnazjum
Stanwolny
Wyznanier-k
SygnaturaCAW 1.pp LP; J.Kruk-Śmigla, Za Wierną Służbę Ojczyźnie. dziennik Legionisty I Brygady, opracował J.Kirszak, Krosno 2004; J.Kirszak, Śmigla-Kruk Jan, w: Małopolski Słownik Biograficzny Uczestników Działań Niepodległościowych, t.7, Kraków 2001, s.195-198; Żołnierze września 1939, Warszawa 2009, s. 184-188.
Przebieg służbyOd 1907 roku uczęszczał do IV Gimnazjum w Krakowie, gdzie w 1914 roku złożył maturę W kwietniu 1912 wstąpił do ZS, gdzie ukończył kurs podoficerski i został sekcyjnym. Od 2 VIII 1914 roku w oddziałach strzeleckich. Przydzielony do 2.komp. I baonu 1. pp LP przeszedł kampanię I Brygady. Awansowany do sierżanta, dowodził plutonem. Był czterokrotnie ranny: w X 1914 r. pod Laskami, 1 VII 1915 r. pod Tarłowem, 1 VIII 1915 roku pod Jastkowem i 13 XI 1915 r. pod Wielkim Miedwieżem. Odznaczył się w bitwie pod Kostiuchnówką 4-6 VII 1016 roku. Po powołaniu PKP.i wycofaniu LP z linii, stacjonował wraz z pułkiem w Baranowiczach, następnie w Łomży, skąd w styczniu 1917 r. przeszedł do Zambrowa. Ukończył Szkołę Oficerską 1.pp. Od maja 1917 stacjonował w Modlinie. Po kryzysie przysięgowym, został 12 lipca 1917 został przewieziony do Przemyśla i wcielony do armii austriackiej. W szeregach 100.pp, wziął udział w walkach pod Piawe, pod Cortelano. 17 XII 1917 został ranny po raz piąty. 1 XI 1918 r., na czele plutonu Legii Akademickiej, rozbroił Austriaków i obsadził dworzec kolejowy w Krakowie. Od 24 II 1919 r. był dowódcą kompanii sztabowej DOG Kielce. Podporucznikiem mianowano go 18 marca 1919 roku, do stopnia kapitana awansowano go 14 X 1920 r., ze starszeństwem 1 VI 1919. Wraz z 1.pp Leg. wziął udział w przewrocie majowym po stronie J. Piłsudskiego. Do stopnia majora został awansowany 20 kwietnia 1927 Od 15 października 1930 r. do 31 października 1932 r. był słuchaczem Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. Po jej ukończeniu został szefem sztabu 21.Dywizji Piechoty Górskiej w Bielsku-Białej. Do stopnia podpułkownika awansowano go 1 stycznia 1932 r. W grudniu 1936 r. został II oficerem sztabu Inspektora Armii gen.S.Dęba-Biernackiego w Wilnie. 28 I 1938 r. objął dowództwo 85.pp w Nowej Wilejce. Na czele tego pułku, w składzie 19.DP z Armii „Prusy”, wziął udział w kampanii 1939 roku. Dywizja została rozbita 5 IX 1939 r. w bitwie pod Piotrkowem. Od 22 września 1939 roku w niewoli. W Oflagu VI B Dossel, doczekał się wyzwolenia. W listopadzie 1945 powrócił do kraju. Przez dłuższy czas miał kłopoty ze znalezieniem pracy, chorował. Na emeryturę przeszedł 1 VI 1964, zmarł 14 III 1976 r. we Wrocławiu, został pochowany tamże na cmentarzu św. Rodziny na Sępolnie. Odznaczony VM 4 i 5 klasy, KN, Polonią Restituta 5 klasy, KW 2x, Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem za Wojnę 1918-1921, Medalem X-lecia Niepodległości.