Wykaz Legionistów Polskich 1914-1918

zawiera naukowo zweryfikowane informacje o Legionistach Polskich

Stachiewicz Julian

Data ostatniej modyfikacji:
26-07-2017
Część naukowa
NazwiskoStachiewicz
Imię / ImionaJulian
Pseudonim
Data urodzenia26 - VII - 1890
Miejsce urodzenia (przynależy)Lwów
Stopień wojskowy / nr karty / nr legitymacji
PrzydziałPierwsza Kompania Kadrowa; Komenda Legionów; sztab I Brygady
Imię matkiAniela
Imię ojcaTeofil
Zawódstudent
Stanżonaty (od 1916 r.)
Wyznanie
SygnaturaCAW 120.63.746, PSB
Przebieg służbyUczęszczał do lwowskiego V Gimnazjum przy ulicy Wałowej. W r. 1908 uzyskał maturę z odznaczeniem i rozpoczął studia geologiczne na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Lwowskiego. W listopadzie 1909 został przez Stanisława Falkiewicza wprowadzony do Związku Walki Czynnej (ZWC). W latach 1909–10 ukończył kurs podoficerski i niższy oficerski. W marcu 1911 r. na polecenie kierownictwa ZWC przeniósł się do Krakowa, gdzie kontynuował studia na Wydziale Filozoficznym UJ, brał udział w pracach akademickiego stowarzyszenia filareckiego «Promień» oraz Unii Stowarzyszeń Młodzieży Postępowo-Niepodległościowej. Ukończył tu także kurs oficerski wyższy ZWC i zetknął się z Józefem Piłsudskim. W czerwcu 1911 r. nominacja od J. Piłsudskiego na podporucznika Strzelców, został najpierw zastępcą komendanta, a następnie w styczniu 1912 r. komendantem krakowskiego Związku Strzeleckiego. Od czerwca 1912 r. pełnił funkcję komendanta wyższego kursu oficerskiego w Krakowie, zaś w grudniu został oficerem do specjalnych poruczeń w sztabie okręgu krakowskiego ZS. Od lutego do września 1913 r., jako członek regulaminowej komisji wydawniczej Związków i Drużyn Strzeleckich, opracowywał wspólnie z Januszem Gąsiorowskim pierwsze regulaminy i instrukcje wojskowe. Wykładał również w letniej szkole instruktorskiej w Stróży. Wszedł w skład Komendy Głównej Związku Strzeleckiego, instruktor objazdowy ZWC. 7 VIII 1914 r. wyruszył do Królestwa jako dowódca 5. kompanii 1. baonu, zaś 17 VIII został przydzielony do bezpośredniej współpracy z Piłsudskim. W trakcie działań bojowych Legionów Polskich w r. 1914 pełnił funkcję oficera operacyjnego do grudnia. Zachorował na tyfus i przez ponad trzy miesiące przebywał na leczeniu. 5 III 1915 r. otrzymał nominację na porucznika, a 23 VII przydział do Departamentu Wojskowego Naczelnego Komitetu Narodowego (NKN) w Piotrkowie na stanowisko referenta spraw organizacyjno-wojskowych. Nominacja na kapitana (15 VI 1915). Odwołany z Departamentu otrzymał 27 VIII przydział jako oficer operacyjny do sztabu I Brygady Legionów Polskich, a następnie został odkomenderowany do grupy Edwarda Rydza-Śmigłego. Wziął udział w kampanii wołyńskiej, walczył m.in. pod Jabłonką, Kuklami (za te dwie bitwy otrzymał w grudniu 1915 niemiecki order Żelaznego Krzyża II kl.), Kamieniuchą, Kostiuchnówką. Od stycznia 1916 r. był członkiem Oficerskiego Sądu Wojskowego. Wiosną i w lipcu brał udział w walkach w obronie linii Styru, a od sierpnia do października w walkach nad Stochodem. W lutym i marcu 1917 r. odbył trzymiesięczny kurs oficerów Sztabu Generalnego przy Polskiej Sile Zbrojnej w Warszawie, a po jego ukończeniu był przez krótki okres wykładowcą w Szkole Podchorążych Artylerii w Górze Kalwarii. W tym czasie, wraz z Kazimierzem Sosnkowskim i Hermanem Liebermanem, przygotował projekt ustawy o powszechnej służbie wojskowej. Dn. 15 VI objął w 1. pp Legionów, stacjonującym w Pomiechówku pod Modlinem, dowództwo baonu oraz stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W czasie kryzysu przysięgowego w lipcu po zwolnieniu Rydza-Śmigłego ze stanowiska dowódcy pułku, przejął na krótko jego funkcję i przeprowadził likwidację pułku. Przybył we wrześniu do Krakowa; wbrew rozkazom nie wstąpił do armii austro-węgierskiej. W październiku wszedł w skład dziesięcioosobowej Komendy Głównej (KG) Polskiej Organizacji Wojskowej (POW). W grudniu uzyskał od władz wojskowych sześciomiesięczny urlop (jako inwalida). W styczniu 1918 został komendantem okręgu POW we Lwowie, jego organizację oparł o struktury zarzewiackich i piłsudczykowskich stowarzyszeń młodzieżowych. Z początkiem kwietnia otrzymał stanowisko szefa sztabu KG POW w Krakowie z zadaniem przeprowadzenia jej reorganizacji. Z rozkazu komendanta POW Rydza-Śmigłego utworzył tajną organizację «Wolność» złożoną z Polaków – oficerów armii austro-węgierskiej. W pierwszych dniach października objął szefostwo sztabu KG i zastępstwo komendanta POW. Wydał wówczas POW we Lwowie rozkaz mobilizacji i zajęcia miasta w imieniu władz polskich. 2 XI Roja mianował go szefem sztabu komendy twierdzy i awansował do stopnia majora. Na jego polecenie Stachiewicz zorganizował oddział ekspedycyjny (grupę «San») dla odbicia Przemyśla zajętego w nocy z 3 na 4 XI przez Ukraińców. Mając w dyspozycji pociąg pancerny, wyruszył 9 XI, a 11 XI opanował miasto.
Zgłoś uwagiZgłoś uwagi Przesłane materiały zostaną poddane weryfikacji historycznej
Mapa
Znaczniki związane z legionistą: Stachiewicz Julian
/ lub kliknij na mapie aby dodać znacznik
Wpisy użytkowników
Administrator nie ponosi odpowiedzialności za treści i materiały zamieszczane przez Użytkowników na ich wyłączną odpowiedzialność i nie gwarantuje poprawności merytorycznej i językowej treści dodawanych do Części Społecznościowej Wykazu. Administrator nie ponosi odpowiedzialności za poglądy i opinie użytkowników zawarte we wprowadzonych przez nich treściach. Materiały i treści zamieszczane przez Użytkowników odzwierciedlają poglądy i opinie Użytkownika i nie mogą być traktowane jako poglądy i opinie Administratora.
Pokazuj podpowiedzi