Wykaz Legionistów Polskich 1914-1918

zawiera naukowo zweryfikowane informacje o Legionistach Polskich

Nizieński Kazimierz Walerian

Data ostatniej modyfikacji:
15-09-2014
Część naukowa
NazwiskoNizieński
Imię / ImionaKazimierz Walerian
Pseudonim
Data urodzenia24-I-1892
Miejsce urodzenia (przynależy)Lwów
Stopień wojskowy / nr karty / nr legitymacjichor.piech. 1391
PrzydziałLegion Wschodni, 3.pp LP
Imię matki
Imię ojcaJan, konduktor kolejowy
Zawódurzędnik Wydziału Krajowego we Lwowie
Stan
Wyznanie
SygnaturaCAW 120.63.263; Lista Starszeństwa oficerów Legionów Polskich, Warszawa 1917; W.K.Cygan, Oficerowie Legionów Polskich 1914-1917. Słownik Biograficzny, t.III,L-O; R.O.1923; R.O.1924; R.O.1928; R.O.1932.
Przebieg służbyW 1911 uzyskał maturę w III Gimnazjum we Lwowie. Pracował następnie w Wydziale Krajowym we Lwowie, działał jednocześnie w "Sokole". 16 VIII 1914 wstąpił do Legionu Wschodniego, po jego rozwiązaniu w Mszanie Dolnej zdecydował się na dalszą służbę i został skierowany do 3.pp LP. Walczył w kampanii karpackiej, na Bukowinie i Besarabii. W XI 1914 awansowany na plutonowego, w styczniu 1915 na sierżanta. 19 XI 1915 został ciężko ranny pod Rafajłową. Po wycofaniu Legionów w rejon Baranowicz, ukończył kurs szkoleniowy w Baranowiczach i 1 I 1917 mianowany został chor.piech. Po awansie dowodził plutonem. Po kryzysie przysięgowym znalazł się w PKP, udało mu sie przekroczyć front pod Rarańczą (15-16 II 1918) i dołączyć do II Korpusu Polskiego. Przydzielony został do 16.p.strzelców. Po bitwie pod Kaniowem (11 V 1918) dostał się do niemieckiej niewoli, z której dwukrotnie uciekał. Po drugiej ucieczce osiadł w Warszawie pod przybranym nazwiskiem. 25 X 1918 wstąpił do WP, jako ppor.służył najpierw w 1.pp a po kilku dniach przydzielony do wydziału jeńców w MSWojsk. Od 14 XI 1918 do 28 V 1919 był I adiutantem DOGen.Przemyśl. Od 30 VI 1919 służył w 30.pp (od 1 XII 1919 por.piech.). Dowodził kompania i baonem w tym pułku. 28 I 1921 awansował na kpt.piech. Od 9 X 1924 do 1928 roku służył w KOP, był m.in.dowódcą X Baonu "Krasne" oraz kwatermistrzem XXVIII Baonu KOP. Kolejno służył jako komendant Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty nr 5a w Cieszynie. W Od 1930 do 1934 pozostawał na etacie 23.pp, potem przydzielony do 3.pp Leg. i 2.DP Leg. W sierpniu 1939 dowodził Ośrodkiem Zapasowym dywizji. Podczas kampanii 1939 roku walczył w okolicach Jarosławia i Rawy Ruskiej. 18 IX dostał się do sowieckiej niewoli, zdołał jednak zbiec Lwowa a następnie Jarosławia. 16 X 1939 aresztowany przez gestapo i osadzony w oflagu II B Arnswalde, a po 17 IX 1940 w oflagu II C Woldenberg. 19 I 1945 został uwolniony przez Armię Czerwoną. Po powrocie do Jarosławia podjął działalność konspiracyjną w Narodowym Zjednoczeniu Wojskowym. Był szefem sztabu okręgu rzeszowskiego organizacji. Używał pseudonimu "Waluś". Jednocześnie we wrześniu 1945 podjął służbę w LWP. Zakończył ją w 1948 na stanowisku Szefa Wydziału Kwatermistrzowskiego Dowództwa Okręgu Wojskowego nr 5 w Krakowie. 6 XII 1948 aresztowany przez Informacje Wojskową pod zarzutem przynależności do nielegalnej organizacji. 22 IV 1949 skazany przez Wojskowy Sąd Okręgowy w Krakowie na 7 lat wiezienia wraz z przepadkiem mienia. 7 VI 1952 został zwolniony ze względu na zły stan zdrowia. Zmarł 27 VIII tego roku w Krakowie, pochowany został na Powązkach. Odznaczony KN, KW, Złotym Krzyżem Zasługi. W PRL odznaczony Orderem Odrodzenia Polski 5.klasy.