Wykaz Legionistów Polskich 1914-1918

zawiera naukowo zweryfikowane informacje o Legionistach Polskich

Majkowski Benedykt Marian

Data ostatniej modyfikacji:
15-09-2014
Część naukowa
NazwiskoMajkowski
Imię / ImionaBenedykt Marian
Pseudonim"Benoni"
Data urodzenia21-III-1893
Miejsce urodzenia (przynależy)Załuże pow. Sanok
Stopień wojskowy / nr karty / nr legitymacjiporucznik piechoty 15300
Przydział1. pp LP, 5.pp LP
Imię matkiRozalia
Imię ojca
Zawódpraktykant wiertniczy
Stanwolny
Wyznanierzymsko-katolickie
SygnaturaCAW 120.63.1028; CAW 1 pp LP; CAW 120.63.746; Lista Starszeństwa oficerów Legionów Polskich, Warszawa 1917; W.K.Cygan, Oficerowie Legionów Polskich 1914-1917. Słownik Biograficzny, t.III,L-O; R.O.1923; R.O.1924; R.O.1928; R.O.1932.
Przebieg służbyPracował jako praktykant wiertniczy, należał do ZS. Po wstąpieniu do LP został przydzielony do 1.pp LP i mianowany ppor.piech. (12 XI 1914). Po utworzeniu I Brygady i 5. pp LP, został z dniem 19 XII 1914 dowódcą plutonu w 2. komp. II baonu 1. pp LP. Podczas bitwy pod Łowczówkiem 22-26 XII 1914 został ranny. Leczył się w szpitalu w Suchej. Po powrocie do szeregów dowodził plutonem w 2. komp. I baonu 1. pp LP. 1 VII 1915 ranny pod Tarłowem, leczył się w Szpitalu Twierdzy nr 9 w Krakowie a od września w Kamieńsku. Po powrocie na front walczył m.in.pod Jabłonką (21 X 1915), lecz po raz kolejny zmuszony do odejścia na tyły z powodu choroby. W sierpniu 1916 roku leczył się w Szpitalu Twierdzy nr 1 w Krakowie. 1 XI 1916 awansowany na por.piech. i przeniesiony do 5. pp LP. Po kryzysie przysięgowym wcielony przymusowo do armii austriackiej. Po odzyskaniu Niepodległości walczył w obronie Lwowa (Odcinek III, Szkoła Konarskiego, od 19 XI 1918). Po przerwaniu blokady wcielony do 38. pp Strzelców Lwowskich, a następnie do 40. pp. W jego szeregach walczył w wojnie z bolszewikami. Po wojnie zweryfikowany w stopniu mjr.piech. ze starszeństwem z 1 VI 1919, awansowany 1 I 1927 na ppłk.piech. Do momentu tego awansu sprawował dowództwo II baonu w 40. pp. a po awansie na ppłk. został zastępcą dowódcy 71. pp i komendantem m.Przemyśla. W 1935 przeniesiony w stan spoczynku. Odznaczony VM 5.klasy, KN, KW 4x., Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi.