Wykaz Legionistów Polskich 1914-1918

zawiera naukowo zweryfikowane informacje o Legionistach Polskich

Łabuś Michał

Data ostatniej modyfikacji:
20-09-2014
Część naukowa
NazwiskoŁabuś
Imię / ImionaMichał
Pseudonim
Data urodzenia1885
Miejsce urodzenia (przynależy)Cichowa pow.Bochnia
Stopień wojskowy / nr karty / nr legitymacjippor.piech. (w PKP) 30465
Przydział2.pp LP, Szkoła Podchorążych LP, 4. pp LP
Imię matkiMaria z d.Długosz
Imię ojcaJózef
Zawódsłuchacz Wydziału Prawa UJ
Stan
Wyznanierzymsko-katolickie
SygnaturaCAW 4.pp LP; CAW I.120.1.128, CAW I.120.63.682; Lista Starszeństwa oficerów Legionów Polskich, Warszawa 1917; W.K.Cygan, Oficerowie Legionów Polskich 1914-1917. Słownik Biograficzny, t.III,L-O; R.O.1923; R.O.1924; R.O.1928; R.O.Rez.1934.
Przebieg służbyW 1905 ukończył Gimnazjum św.Anny w Krakowie, po czym wstąpił na Wydział Prawa UJ. Od 1 XI 1911 był członkiem Drużyn Polowych "Sokoła". 1 VIII 1914 zgłosił się do oddziałów strzeleckich w Krakowie i 15 IX tego przydzielony został do 15 komp.IV baonu 2.pp LP. Jeszcze przed wyruszeniem na front, odkomenderowany do Szkoły Podchorążych LP (23 IX 1914) w Krakowie, niestety na skutek choroby oka, zmuszony został do poddania się leczeniu w Szpitalu garnizonowym nr 1 w Wiedniu. Po opuszczeniu szpitala skierowany do Baonu Uzupełniającego kpt.Sz.Rucińskiego (potem Franciszka Sikorskiego), z którym wcielony został do 4.pp LP (11 V 1915). Wraz z pułkiem wymaszerował z Piotrkowa na front (15 VII 1915), walczył na Lubelszczyźnie a potem na Wołyniu. Do 19 XI 1915 służył w 7.komp.II baonu i dowództwie tego baonu (do 7 I 1917). 1 I 1917 mianowany chor.piech. Od 7 I do 21 VIII 1917 służył w okm I baonu, po czym w oddziale uzupełniającym nr 4 kpt.E.Szerauca. Po rozwiązaniu 4.pp w wyniku kryzysu przysięgowego, przeszedł do I baonu 2.pp LP (PKP) gdzie dowodził okm (6 X 1917 - 15 I 1918). Potem był adiutantem baonu. Po udanym przejściu przez front pod Rarańczą (15-16 II 1918) znalazł się w II Korpusie Polskim, gdzie jako ppor.piech (z 1 III 1918) został adiutantem 13.p.strz. Po klęsce II Korpusu pod Kaniowem znalazł się w niemieckiej niewoli (12 V 1918). Wolność odzyskał na początku listopada 1918. Od 15 XI do 12 XII 1918 był adiutantem 36.pp Legii Akademickiej, a następnie adiutantem sztabowym w DOGen.Łódź (do 17 VII 1919). Od 18 VII 1919 do 9 XII 1922 odnotowany w Biurze Prezydialnym MSWojsk., m.in. jako kierownik Wydziału (od 16 III 1921). Po wojnie z bolszewikami zweryfikowany w stopniu kpt.piech. ze starszeństwem z 1 VI 1919. Od 10 XIII 1922 do 30 IX 1923 był kierownikiem referatu w gabinecie Ministra Spraw Wojskowych a od 1 X 1923 do 28 II 1924 wykładowca w Oficerskiej Szkole Piechoty. 1 III 1924 odkomenderowany do 9.pp Leg., a 1 VII 125 przydzielony do prac specjalnych w Szefostwie Administracji Armii. 8 V 1926 awansowany na mjr.piech. ze starszeństwem z 1 VII 1925. Od 18 XI 1927 do 7 V 1928 był dowódcą baonu w 17.pp w Rzeszowie i służył tam do 4 XI tego roku w PKU. Kolejno wyznaczony do służby w PKU w Mińsku Mazowieckim, w dniu 30 XI 1930 przeniesiony został w stan spoczynku. Zmarł 31 X 1933 w Krakowie i tam pochowany. Odznaczony VM 5.klasy, KN, Polonią Restituta 5.klasy, KW 4x.