Wykaz Legionistów Polskich 1914-1918

zawiera naukowo zweryfikowane informacje o Legionistach Polskich

Lenczowski Karol Marceli

Data ostatniej modyfikacji:
10-09-2014
Część naukowa
NazwiskoLenczowski
Imię / ImionaKarol Marceli
Pseudonimimię zakonne Kosma
Data urodzenia18-I-1881
Miejsce urodzenia (przynależy)Maniowy, pow.Nowy Targ
Stopień wojskowy / nr karty / nr legitymacji
Przydział1. pp LP, 5. pp LP, 4. pp LP
Imię matkiJulianna z Błaszczeńskich
Imię ojcaTeofil
Zawódduchowny, od 1898 w zakonie OO.Kapucynów, złożył śluby zakonne w 1899, święcenia kapłańskie uzyskał 9 VII 1905
Stankawaler
Wyznanier-k
SygnaturaCAW 120.63.746; PSB, t.XVII (1972); J.T.Nowak, Pamiętnik kapelana Legionów, Kraków Krosno 1989; PSB, t.XVII (1972); W.K.Cygan, W.J.Wysocki, Dla Ciebie Polsko krew i czyny moje. Duszpasterstwo Wojskowe Legionów Polskich, Warszawa 1997; W.K.Cygan, W.J.Wysocki, W służbie Bogu i Ojczyźnie. Duszpasterstwo w polskich formacjach wojskowych 1914-1918, Warszawa 2012.
Przebieg służbyW LP od 7 sierpnia 1914, kapelan oddziałów Strzeleckich, następnie 1. pp LP. Od czerwca 1915 kapelan 5. pp LP, Awansowany w LP 9 października 1914 do ppor., 7 stycznia 1916 por. ostatecznie w LP kapitan (IX ranga). Służył w linii nieprzerwanie do 12 stycznia 1916, następnie był kapelanen z Domu Ozdrowieńców LP w Kamieńsku. 31 stycznia 1917 roku przeniesiony na własną prośbę do Zegrza jako kapelan 4. pp LP. Z pułkiem przeniesiony do Łomży. Po kryzysie przysięgowym w PKP, od września 1917 kapelan w Dowództwie Uzupełnień PKP w Bolechowie. Po przejściu II Brygady przez front pod Rarańczą, internowany przez Austriaków w Dolinie, Dulfalva i Huszt. W tych i sąsiednich obozach rozwinął działalność duszpasterską. Wydalony z Huszt za pomoc w ucieczce internowanych. W lipcu 1918 powrócił do klasztoru kapucynków w Krakowie, w l. 1921-1924 był wikarym konwentu w Krakowie, po czym służył w różnych miejscach i funkcjach (Lwów, Sędziszów/Po 13 XI 1939 ukrywał się we Lwowie, 9 V 1940 przekroczył granice na Sanie, i po pobycie u kapucynów w Rozwadowie, dotarł do Krakowa. Po II wojnie utrzymywał kontakt z b.legionistami. W 1955 obchodził złoty jubileusz kapłaństwa. Zmarł w Krakowie 1 VI 1959, spoczywa w zbiorowym grobowcu OO.Kapucynów na cmentarzu Rakowickim. Odznaczony KN, Polonią Restituta 4 klasy, KW. Pozostawił spuściznę udostępniona w formie pamiętnika oraz artykułów naukowych, m.in. w nowojorskiej "Niepodległości".