Wykaz Legionistów Polskich 1914-1918

zawiera naukowo zweryfikowane informacje o Legionistach Polskich

Korniłowicz Tadeusz

Data ostatniej modyfikacji:
21-12-2014
Część naukowa
NazwiskoKorniłowicz
Imię / ImionaTadeusz
Pseudonim"Bisygoń"
Data urodzenia18-II-1880
Miejsce urodzenia (przynależy)Warszawa
Stopień wojskowy / nr karty / nr legitymacji
Przydział1.p.uł.LP
Imię matkiWiktoria z Pollów
Imię ojcaEdward, znany psychiatra
ZawódStudent medycyny
Stan
Wyznanierzymsko-katolickie
SygnaturaCAW 1.p.uł LP; CAW 120.63.1028; PSB t. XIV; Spis ewidencyjny byłych żołnierzy 1 Pułku Ułanów Polskich Beliny im.Józefa Piłsudskiego, „Beliniak”, nr 12, Londyn 2 VIII 1962; J. B.Gliński Słownik Biograficzny Lekarzy, ;[U. Olech] Tadeusz Korniłowicz „WPH” (1989), nr 4, s.290-291; J. Tucholski Mord w Katyniu.
Przebieg służbySyn znanego psychiatry, został w roku 1900 relegowany z warszawskiego gimnazjum za przynależność do kółek samokształceniowych. Maturę zdał w Petersburgu. W 1902 wstąpił na Wydział Lekarski Uniwersytetu Moskiewskiego, ale studia przerwał po 2 latach. Po próbie kontynuacji studiów w Kazaniu przeniósł się do Krakowa gdzie studiował medycynę na UJ w l.1906-1909. Ostatecznie studiów nie ukończył. Aktywny w skautingu oraz na rzecz ochrony Tatr. Był członkiem Towarzystwa Tatrzańskiego, w 1912, wraz z Mariuszem Zaruskim zainicjował w działalność Sekcji Ochrony Przyrody Tatr. Zapoznał się wówczas i zaprzyjaźnił się ze Stanisławem Witkiewiczem. Na początku I wojny światowej zgłosił się do Legionów, przydzielony do oddziału kawalerii W.Beliny-Prażmowskiego. Ranny pod Łowczówkiem w końcu grudnia 1914 i pod Sandomierzem wiosną 1915 roku, rekonwalescencję odbywał w Zakopanem (1915-1916). W 1916 powrócił do 1.Pułku Ułanów, w 1917 został zwolniony z Legionów. Brał udział w wojnie 1918-1920 w stopniu mjr WP. Po wojnie pracował jako wykładowca psychologii w Szkole Podchorążych Sanitarnych w Warszawie i awansowany do stopnia ppłk. W 1937 przeszedł w stan spoczynku. W 1938 naczelnik wydziału w Departamencie Dowodzenia Ogólnego MSWojsk. Działał w Towarzystwie Wiedzy Wojskowej, był autorem haseł do „Encyklopedii Wojskowej” oraz założycielem pisma „Beliniak” i wiceprzewodniczącym „Koła Beliniaków”, a także autorem kilku prac o Stanisławie Witkiewiczu. Pisał też artykuły do „Żołnierza Legionów i POW”(1937-1939). Był żonaty z córką Henryka Sienkiewicza, Jadwigą z którą doczekał się córki Marii, jego bratem był Władysław (1884-1946), duszpasterz Zakładu dla Ociemniałych w Laskach, założyciel pisma „Verbum” i kapłan ostatniej posługi umierającego Józefa Piłsudskiego (12 V 1935). W dniu 3 IX 1939 został przywrócony do czynnej służby w stopniu płk WP i ewakuowany wraz ze Sztabem Głównym WP na Podole. 14 IX pożegnał się z rodziną w maj. Paygertów nad Zbruczem, udając się do Czortkowa, gdzie znajdował się eszelon ewakuowanego MSWojsk. W nieustalonych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej. Rodzina nie otrzymała informacji ale w liście innego więźnia Kozielska, dr Stefanowskiego, jest informacja że w obozie przebywa płk T.Korniłowicz. Zamordowany przez NKWD (1940). Odznaczony VM, KW 2x,