Legioniści Polscy - Wykaz Społecznościowy

umożliwia Internautom wprowadzanie zdjęć, dokumentów oraz historii rodzinnych bez weryfikacji naukowej

Okulski Edward
Data ostatniej modyfikacji: 26-09-2017

Losy po listopadzie 1918 r.

W grudniu 1918 r. jako ppor.(nominacja 13.XI.1918 r.) brał udział w walkach z Ukraińcami pod Jaworowem nad Sanem jako dowódca plutonu karabinów maszynowych przydzielony specjalnie piechocie. Po zlikwidowaniu baonu zapasowego był instruktorem w Szkole Podoficerskiej Karabinów Maszynowych w Zegrzu. Następnie wyruszył wraz z II baonem, 1 pułku piechoty Legionów na Wilno i brał udział we wszystkich walkach na froncie litewsko białoruskim do dnia 16.08.1920 r. Od 1 lipca 1920 roku mianowany na stopień porucznika, a następnie w niedługim czasie mianowany na stopień kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 roku lokata 992/rez.7 Edward Okulski „ … wykonywał najtrudniejsze zadania powierzone w czasie od 17 lipca 1920 roku aż do zajęcia Białegostoku. W akcji pod Drohiczynem prowadził osobiście kontratak, wypierając nieprzyjaciela z silnie bronionych pozycji. Za czyny te kapitan Okulski otrzymał VM V klasy nr 496”.8 W dniu 16 grudnia 1920 roku otrzymał funkcję dowódcy II baonu I p. p. w zastępstwie (przy jednoczesnym zachowaniu aktualnego stanowiska dowódcy 5 komp. I p. p. na które został wyznaczony z dniem 01.07.1920 roku), którą pełnił do czasu powołania go na dowódcę miasta Mołodeczna (20.02 – 20.03.1921 roku). Po powrocie do pułku w dniu 23 marzec 1921 roku został minowany dowódcą batalionu osadniczego I Dywizji Piechoty Legionów na osadnictwo Nowogródek.9 Do 1929 roku był prezesem związku osadników powiatu Nowogródzkiego. W okresie od marca 1922 r. do lutego 1925 r. był w rezerwie, następnie został powołany do WP, przydzielony na stanowisko dowódcy 4 kompani 79 p. p. (dawny Białostocki Pułk Strzelców) skoszarowany w Słonimiu. 14 września 1925 roku został wysłany na 4,5 miesięczny kurs doszkoleniowy dla młodszych oficerów piechoty w Chełmie. 25 września 1925 roku został przesunięty na stanowisko adiutanta pułku10, a 31 maja 1926 roku - zwolniony do rezerwy. Za zasługi dla odrodzenia się Państwa Polskiego otrzymał majątek ziemski w osadzie wojskowej Marysin w powiecie Nowogródzkim. Wraz z żoną Olgą z d. Mironowicz prowadził majątek i udzielał się społecznie. W styczniu 1928 roku umarła jego żona zostawiając go z trójką dzieci: Zbigniewem ur. 12.02.1922 r., Ireną ur. 25.07.1923 r. i Michałem ur. 20.09.1925 r. 29 grudnia 1928 roku ożenił się po raz drugi z Franciszką z d. Dublewicz z którą miał córkę Zofię ur. 12.01.1929 r. 1 lipca 1929 roku wstąpił do SG z przydziałem do Pomorskiego Inspektoratu Okręgowego w Czersku w stopniu komisarza.11 Następnie został skierowany do komisariatu w Kamieniu Pomorski (obecnie Krajeński) na komisarza komisariatu – do 14.03.1932 r. Od 15 marca 1932 roku objął stanowisko p. o. kierownika w Inspektoracie Pomorskiego Obwodu SG w Tczewie a od 16.09.1933 roku, w tymże inspektoracie jako kierownik inspektoratu w randze nadkomisarza. Dodatkowo otrzymał nominację Polskiego Inspektora Celnego na obszar W. M. Gdańsk. Udzielał się społecznie, był skarbnikiem oddziału Legionów w Gdańsku, Tczewie i Starogardzie oraz piastował stanowisko prezesa Powiatowego Koła Przyjaciół Związku Strzeleckiego w Tczewie. W dniu 17 lipca 1939 roku w randze nadkomisarza objął stanowisko komendanta obwodu w Komendzie SG Jasło ( obecnie Podkarpacie). Od 1 września 1939 roku jako major WP brał udział w walkach ze Słowakami i Niemcami w kompani SG II Brygady Górskiej Grupy Operacyjnej Jasło Armii Karpaty. Od 5 września 1939 roku został komendantem wojskowym miasta Dubna (Wołyń). 16 września 1939 roku po otrzymaniu rozkazu zlikwidowania komendantury udał się samochodem służbowym w towarzystwie pułkownika Mularczyka wraz z dokumentami do Lwowa. W trakcie podróży pomiędzy Złoczowem a Żółkwią w dniu 23.09.1939 roku zostają pojmani przez wojsko sowieckie. Przetrzymywany był w obozie w Ostaszkowie, a następnie zamordowany między 10 a 11 kwietnia 1940 roku w Kalininie ( obecnie Twer). Spoczywa w dołach śmierci w Miednoje nr akt 5156. W 2007 roku został pośmiertnie mianowany na stopień podpułkownika WP a w 2008 roku na stopień inspektora SG.
Autor:
moderatorMJP
26-09-2017
Pokazuj podpowiedzi